Schats, Pieter (Piet)

Geboren op 24 mei 1904 te Utrecht als zoon van Gerrit Schats (Zwolle 25 december 1861-Utrecht 27 februari 1911) en Johanna de Wilde (Amersfoort 31 januari 1865-Utrecht 4 november 1936). Piet Schats huwde als fabrieksarbeider van Philips (controleur emailleafdeling) op 4 juli 1929 te Eindhoven met de Philips fabrieksarbeidster Hester Sophia Jansen (Utrecht 19 mei 1900-Tilburg 14 september 1973). 'Ome Piet' en 'tante Hes' behoorden tot de generatie die het sociaal toerisme voor de 'man met de kleine beurs' in het leven hebben geroepen. Schats kwam op 14 juni 1938 vanuit Eindhoven naar Oisterwijk, waar hij beheerder werd van Morgenrood, toen de vorige eigenaar Hendrik Klein besloot om het arbeidersvakantiekamp over te hevelen naar het Instituut voor Arbeidersontwikkeling. Schats had twee medewerkers: Gijs en Annie van Dieren. Schats was in elk geval vanaf maart 1938 actief lid van de Oisterwijkse SDAP-afdeling. Schats had in 1938 een pension (Arbeidersvacantieoord) in Pastorale aan de Vennelaan 2, de voormalige woning van de socialistische dominee Kunst. Hij was begonnen met houten kribben en stromatrassen. Schats had in de oorlog joodse onderduikers (in elk geval een Jood met het pseudoniem Asman) en werkte samen met o.a. Jelle Menage en de onderwijzeres van de Oisterwijkse Schoolvereeniging Jo van Coeverden. Toen in de oorlog Morgenrood door de nazi's werd overgenomen staakten de familie Schats en Van Dieren hun activiteiten. Pastorale werd vervolgens ook door door de bezetter gevorderd. Schats en zijn vrouw trokken op instigatie van burgemeester Verwiel in bij Simon Reenders (Vennelaan D408). Dat leidde tot knetterende ruzies, want Reenders werd verdacht van NSB-sympathieën. Schats was na de bevrijding voorzitter van de SDAP-afdeling Oisterwijk, in elk geval tot februari 1946, toen de partij opging in de PvdA. Na de oorlog konden arbeiders uit de Randstad voor fl. 12,50 genieten van een week vol pension in De Pastorale waarbij Piet Schats ze met boswandelingen tevens inwijdde in de geheimen van de natuur. De familie Schats stelde De Pastorale open voor PvdA en NVSH. In mei 1951 haalde Piet de Nederlandse pers toen hij tijdens een vakantie in de bergen van Ascona (Zwitserland) tijdens een picnic met fluitspel ongewild een adder lokte, die hem beet. Schats moest vervolgens in het ziekenhuis van Locarno opgenomen worden. Hij en zijn vrouw bedankten voor de PvdA in 1959. In 1966 dreef hij nog altijd de Pastorale, het pension beschikte inmiddels over 65 moderne bedden met schuimplastic. Hij wandelde niet enkel meer met zijn gasten door de bossen, maar organiseerde ook busreizen naar de Ardennen, Monchau, Zuid-Limburg en Brabant. Veel gasten kwamen ook toen nog altijd uit Rotterdam. In 1970 stond Pieter Schats weer op de verkiezingslijst van de PvdA. Op 24 oktober 1975 werd hij in crematorium Daelwijck (Utrecht) gecremeerd.